Durf jij te kiezen? Over de shift van ‘pick me’ energie naar bewust selecteren in relaties, werk en seksualiteit. Van machteloos naar kiezer.

Herken je dit?

Die energie van: kijk mij, kies mij, claim mij, vind mij bijzonder. De (onbewuste) behoefte om uitgekozen te worden in je bijzonderheid.

In sollicitatiegesprekken waar je je hoopt gekozen te worden zonder écht te toetsing te doen of de baan en omgeving jou ook voedt? Mag je daar werken ipv Wil ik hier wel werken?
Dates waarin je hoopt dat de ander je nog een keer wil zien? Zonder jezelf af te vragen; is dit een echte ja voor mij? 
In vriendschappen waarin je energie wegloopt? 
En misschien ook herkenbaar: in je seksualiteit, waar je jezelf (te snel?) weggeeft voor de verbinding.

Dit is wat ik “pick me” energie noem. En het is daar. Bij mezelf, bij de vrouwen waarmee ik werk, in media, films etc. 

Op de mat

Afgelopen zomer had ik nogal een bijzondere ervaring!

Daar stond ik, op de mat tijdens een 10-daagse shadow work opleiding. De vraag van de trainers: “Hoe wil je absoluut niet gezien worden? Wat mag er van jezelf niet zijn? Hoe wil je héél graag gezien worden (en vind je stom van jezelf)

Ik voelde het meteen.

De energie van: kijk mij, kies mij, claim mij, vind mij bijzonder.

Zo had ik mezelf regelmatig gevangen op gedachten als: “Wauw, die Marleen snapt het helemaal, we moeten haar vragen als onderdeel van ons team.”
En richting mannen wilde ik dat gevoel van: iemand draait zich om op straat en zegt “WOWW, waar heb jij heel mijn leven gezeten?” 

Pick me. Pick me.

Het inzicht dat alles veranderde

Toen kwam de vraag: “Waarin wil je dan gekozen worden?”

Voor mij was dat meteen duidelijk – in mijn sensualiteit. Om dat vervolgens naar de mat te brengen. 

Maar toen kwam het echte inzicht, en die zag ik niet aankomen:

Als ik gekozen word, hoef ik niet te kiezen.

Wauw. Daar lag ie.

Want kiezen betekent ook: afwijzen. Kleur bekennen. Een blauwtje kunnen lopen. Actief zijn. DOODENG.

Not being the nice girl!

Wat er op de mat gebeurde

In die training mocht ik het belichamen. Zonder woorden. Er waren verschillende mannen en ik ging kiezen. En afwijzen.

“Jou wil ik wel. Jou wil ik niet.”
“Ik hoef je niet (meer).

Om even helemaal in die schaduw te gaan zitten van wie we niet mogen zijn.
En weet je wat er gebeurde? Het was bevrijdend. Het was orgastisch in de zin van levendig. Het was fantastisch. Ik deel erover in deze podcast.

Want afgewezen worden – die kan ik aan, die ken ik. Maar het idee dat ík iemand anders ga afwijzen, dat ik ga zeggen “jij bent niet mijn smaak”… dat had ik mezelf nog nooit toegestaan.

Sinds die zomer is er iets verschoven. In mijn werk. In mijn vriendschappen. In mijn liefdesleven.

Ik kies nog meer met wie ik mijn sessies doe. Het is niet “u vraagt, wij draaien.” I get to choose as well.

Ik ben meer nee gaan zeggen tegen aanvragen. Omdat ik voel: hier is geen match. Dit ga ik niet doen. Hier sta ik niet voor.

En eerlijk? Er waren momenten dat ik wilde dat ik het wel wilde. Ik probeerde van mijn nee een ja maken.

Wie herkent dit?

Maar waarop selecteer je dan?

En hier wordt het fundamenteel. Want oké, ik mag kiezen. Ik durf te kiezen. Maar waarop selecteer ik dan?

Zonder dat te weten, blijf je reactief. Dan kies je vanuit: vind ik dit leuk of niet? Voel ik me aangetrokken of niet? Maar dat is nog niet echt kiezen vanuit intentie.

De vragen die helderheid kunnen geven

Voor een relatie:

• Wat wil je eigenlijk ervaren?
• Welke waarden zijn niet-onderhandelbaar voor je?
• Hoe wil je je voelen bij je persoon?
• Wat heeft je systeem nodig om te floreren?

Voor werk:

• Waar wil je je energie naartoe brengen?
• Met welk soort mensen wil je werken?
• Wat geeft jou voldoening?

Voor vriendschappen:

• Wat voedt je?
• Welke dynamiek wil je niet meer?
• Wat is wederkerigheid voor mij?

Wie heb je daarvoor te zijn?

Als je een partner wil die emotioneel beschikbaar is – ben je dat dan zelf?
Als je wil dat iemand jouw bodem voedt en niet alleen je vruchten komt plukt – laat je dat dan ook toe?
Als je vriendschappen wil waarin je volledig jezelf mag zijn – bied jij dan ook die ruimte?

En omgekeerd: wat is er dan nodig van een ander?

De valkuil van potentie

Dit heb ik en vele vrouwen met mij regelmatig gedaan.

We vallen voor potentie in plaats van wat er daadwerkelijk aanwezig is.

De doorkijk in wat het kan zijn.
Als hij ‘het’ werk zou doen, als hij die patronen zou doorbreken…”

En dan investeer je. In die potentie.
In wat het zou kunnen zijn.

Maar de vraag is: wat is er nu aanwezig?

Niet wat er zou kunnen zijn als… Maar wat zie ik nu? Wat ervaar ik nu? Welk gedrag laat deze persoon nu zien? Iemand kan iets willen, maar kan hij/zij dat ook?
Dit gaat niet over oordeel, maar zien voor wat het is. 
Zien wat er is, niet wat het zou kunnen zijn.

Seksualiteit: waar het troebel wordt

En hier wordt het extra gelaagd. Want bij seksualiteit speelt er iets biologisch dat het kiezen bemoeilijkt.

Oxytocine.

Op het moment dat we als vrouw seks heb met een man – vooral bij penetratie – wordt het (hechtings) hormoon oxytocines aangemaakt. Bij vrouwen meer dan bij mannen.
Hetzelfde hormoon dat we aanmaken bij de geboorte van een kind, bij borstvoeding. Zodat we ons hechten aan ons kind en er voor zorgdragen. 

Dit maakt mijn beeld troebel. Het maakt dat ik me sneller verbind dan een man.

De vragen die alles veranderden

En misschien herken je dit: ik kwam eigenlijk te snel in relaties die ik achteraf niet echt tot een relatie waren gekomen. De seksualiteit werd de lijmende factor.

Vorig jaar stelde ik mezelf een vraag:

“Wil een man nog wel bij mij zijn als er geen seks is?”

Durf ik te kiezen voor even geen seks? Kiest hij dan nog wel voor mij?
Ben ik dan nog interessant?

Maar toen kwam de volgende vraag, en die deed nog meer:

“Wil ÍK nog wel bij deze man zijn als de seks wegvalt?”

BOEM.

Daar gebeurde van alles in mijn systeem.

Want dat antwoord was… nee. Dat antwoord was nee.

Het patroon uit mijn verleden

In mijn twintigerjaren had ik veel one night stands. Ik haalde validatie uit seks.

Een man heeft met mij gevreeën = hij vindt me leuk. En vervolgens ging ik van alles doen om dat nog een keer te krijgen. Om een relatie te maken die er helemaal niet was.

Zonder bij mezelf na te vragen: is dit wel een man die mij verrijkt? Die mij voedt? Wat laat deze man mij eigenlijk (echt) zien.

Wat ik niet geleerd had

Ik had gewild, wat ik nodig had gehad als jonge vrouw: dat ik zorgvuldig heb te zijn met mijn seksualiteit. Dat het een geschenk is. Iets wat ik heb te beschermen.

Want die verbinding in seksualiteit, die voelt al heel snel zo echt. Zo diep.

En ja, dat is belangrijk. Maar het is niet voldoende voor het bouwen van een relatie.

We need both.

We hebben de seksuele connectie én de tijd nodig om iemand echt te leren kennen. Om de selectie te kunnen doen: is dit de persoon waarmee ik wil en kan bouwen?

Waarom dit zo lastig is

Het is niet zo heel gek dat we deze patronen hebben.

Het is nog niet zo heel lang geleden dat vrouwen bezit waren van mannen. Afhankelijk voor inkomen, voor overleven. Ik ben zelf getrouwd geweest en werd weggegeven door mijn vader aan mijn toekomstige man. Alsof ik bezit ben. En nee; natuurlijk zag mijn vader, mijn ex en ik dit niet zo. Maar serieus! 

We dragen deze imprint nog bij ons. We willen als vrouw gekozen worden. We zien het nog steeds in films, in verhalen.

En het is oké om dat verlangen te voelen. Om daar ja tegen te zeggen.

Maar niet je selectie erop te baseren. Niet je zorgvuldigheid ervoor te verliezen.

Reflectievragen voor jezelf

Neem even de tijd. Pak misschien pen en papier erbij.

Over kiezen

• Waar kies jij nog niet?
• Waar wacht je op gekozen worden?
• Waar laat je je selecteren in plaats van zelf te selecteren?

Over criteria

• Weet je waarop je selecteert?
• Wat is belangrijk voor jou in een relatie? In werk? In vriendschappen?
• Wat zijn dealbreakers? Wat is de minimal bare?

Over zelfonderzoek

• Ben jij wie je moet zijn om te ontvangen wat je zoekt?
• Wat heb je nog binnen te halen?
• Waar heb je de Nice Girl minder podium te geven?
• Wat vraagt dat van een ander?

Over seksualiteit

• Heb je je seksualiteit ingezet om gekozen te worden?
• Kun je onderscheiden tussen lust/verbinding en liefde?
•  

Over zorgvuldigheid

• Waar mag jij zorgvuldiger zijn?
• Waar mag jij selectiever zijn?
• Waar val je voor potentie in plaats van wat er is?

De uitnodiging

Holy pleasure – dat heilige genieten – ontstaat niet door gekozen te worden.

Het ontstaat door bewust te kiezen vanuit je ja en je nee. Vanuit wat jou echt verrijkt. Vanuit zorgvuldigheid, niet angst.

Durf te kiezen. Durf je selectie te doen.

Niet vanuit angst voor afwijzing, maar vanuit zorg voor jezelf. Vanuit de vraag: wat verrijkt mij? Wat voedt mij? Waar wil ik mijn kostbare tijd, energie en lichaam naartoe brengen?

Luister de volledige podcast

Wil je dieper in dit thema? In de podcast deel ik dit hele verhaal nog persoonlijker – van het schaduwwerk experiment tot de pijnlijke én bevrijdende momenten in mijn relaties en seksualiteit.

Luister hier de Holy Pleasure Podcast →

Pak lekker een kopje thee. Of doe je oortjes in, ga lekker wandelen. Geniet ervan! Of  laat het schuren waar het schuren mag. 

Wil je meer inzichten over intimiteit, seksualiteit en holy pleasure? Abonneer je op mijn nieuwsbrief voor nieuwe podcast afleveringen en inspiratie.