Je partner als spiegel zien.
Je relatie als spiegel zien.
Je seksualiteit als spiegel zien.

Het blijft me steeds opnieuw terugbrengen naar groei, verdieping en zelfwaardering.
En ja… ook naar (h)echtere relaties.

Want telkens wanneer ik iets voel knellen, verschuiven, openen of schuren, word ik weer uitgenodigd om te kijken: Wat is eigenlijk mijn aanbreng in dit geheel? Hoe kom ik opdagen in mijn relaties? Hoe ik eer ik mezelf? Waar leg ik verantwoordelijkheid weg bij de ander?

Die vragen brengen me terug naar één heldere waarheid:

Ik heb het zelf te doen.

Het initiatief te nemen wanneer iets niet (meer) werkt.
Te bewegen wanneer ik een andere ervaring verlang.
Te spreken wanneer ik iets nieuws wil ontdekken.
En mijn grenzen, verlangens en behoeften uit te spreken — helder en liefdevol.

Ik heb aan te geven hoe ik wil dat er met mij om wordt gegaan.
Hoe ik mijn tijd besteed.
Waar mijn energie naartoe stroomt.

Er is dat bekende gezegde: behandel de ander zoals je zelf behandeld wil worden.
En soms… werkt het ook andersom.
Soms vraagt het dat je eerst jezelf geeft wat je verlangt, vóór je het überhaupt kún t delen met een ander.

Hier ligt een diepe waarheid.
Hier ligt eigen regie.
En hier ligt ook de pijn van alle plekken waar ik dat vroeger niet kon — of niet mocht — of simpelweg niet wist hoe.

Nu wél eigenaarschap nemen?
Dat is helend. Niet alleen voor mij.
Maar ook voor de mensen die dicht bij me staan.

Een sessie die me open brak

Afgelopen week ging ik naar een cranio-sacraal therapeut.
Jaren geleden had ik dit soort sessies wel eens ontvangen, en nu omdat het in korte tijd meerdere keren op mijn pad verscheen, voelde ik dat ik moest gaan.

Het gesprek en de korte behandeling brachten me in een diep, wezenlijk en daarmee prachtig verdriet.
Een verdriet dat ruimte maakte.
Dat me liet verzachten.

De dagen erna bleef ik erbij.
Zacht. Dragend. Koesterend.
Zonder fixen. Zonder wegduwen.

Tegelijkertijd ging de man die me lief is door zijn eigen moeilijke stuk.
Beiden maakten we de beweging om dat even bij onszelf te houden.

Eerlijk gezegd: hij communiceert daar niet altijd helder over.
Hij kan ineens een ander spoor nemen, een paar stappen overslaan, waardoor ik het even kwijt ben.

Toen dat gebeurde, kwam er eerst een verwijt in mij omhoog:
Ja hallo! Ik wil… En nu ga ik ook niet… Je denkt toch niet dat ik…

Maar onder dat alles lag mijn eigen stukje.
Mijn accountability.
Ik voelde mijn behoefte om helder te zijn over wat er bij míj gebeurt.

Dat uitspreken, eerlijk, zacht én stevig, is voor mij ontzettend helend.
Het brengt me terug bij mezelf.
En bij echte verbinding.

Toen ik zei: “Dit is wat er bij mij gebeurt, en dit heb ik nu even nodig. Morgen ben ik weer beschikbaar.”
Zei hij alleen maar: Dank.

Waarom vage communicatie zo onveilig voelt

Onhelder spreken.
Geen ja, geen nee.
Niet weten wat je voelt.
Niet weten wat je nodig hebt.
Jezelf niet dragen: fysiek, emotioneel, energetisch of in vervulling.

Het maakt je onveilig.
Voor jezelf.
Voor je partner.
Voor de relatie.

Niet omdat je faalt.
Niet omdat je ‘niet goed genoeg’ bent.

Maar omdat we dit simpelweg niet hebben geleerd.

Het is vertrouwd om te vermijden.
Om te pleasen.
Om te gokken wat de ander nodig heeft.
Om niet te voelen, niet te zeggen, niet te kiezen.

Maar intieme relaties verlangen dat we aanwezig zijn.
Helder.
Zacht.
Eerlijk.
En bereid om onszelf te dragen in wat er geraakt wordt.

De eerste stappen naar echte intimiteit

Het werk dat ik hier beschrijf is groot.
Essentieel.
En vraagt tijd.
Aandacht.
En ja: vallen en opstaan.

De eerste stap?
Pauzeer regelmatig op een dag.
Stap uit de prikkels, de afleiding, de verleiding.
Voel: wat leeft er NU in mij?
Wat heb ik nodig om me… (vul zelf maar in) te voelen?

De tweede stap?
Ga minimaal één keer per week zitten, met jezelf of samen met je partner.
Tegenover elkaar.
Eerst vijf minuten niks.
Ademen. Zakken.
Landen in je lichaam.

Daarna één voor één delen.
Eén spreekt.
Eén luistert.
Zonder onderbreken.
Zonder in de ring te springen.
Zonder meteen te fixen.

Begin niet met de moeilijkste stukken.
Begin met wat er NU is.
Wat je voelt.
Waar je hunkert.
Waar je spanning zit.
Waar je verlangt.

Dit alleen al verdiept de communicatie.
En daarmee… de intimiteit.
De verbinding.
De veiligheid.

Wil je dit verdiepen?

Als je voelt dat je hier verder in wil duiken, alleen of samen als koppel,
dan begeleid ik je met liefde, eerlijkheid en een zachte uitnodiging naar meer:

Meer verbinding.
Meer waarheid.
Meer vertrouwen.
Meer plezier (óók tussen de lakens).
En meer intimiteit met jezelf én de ander.

Je bent welkom.

Plan hier je vrijblijvend kennismakingsgesprek